اطلاعات دارويي- سيتالوپرام

سيتالوپرام سيتالوپرام يك داروي ضد افسردگي است ك بيشتربطور اختصاصي باعث مهار بازجذب سروتونين در مغز مي گردد

موارد مصرف:

سيتالوپرام در درمان افسردگي ماژور كه با علائم زير در بيمار ظاهر مي شود بكار مي رود

بي حوصله گي - كاهش لذت بردن از زندگي-تغييرات مشخص در وزن و اشتها-بي خوابي يا پر خوابي - بي قراري وكم هوشي-خستگي- احساس گناه و پوچي- كندي تفكر و اختلال هوشياري و ميل به خود كشي

مقدار مصرف:

مقدار مصرف سيتالوپرام 20 ميلي گرم در روز در ابتدا است كه در صورت لزوم تا 40 ميلي گرم در روز قابل افزايش مي باشد بعضي افراد ممكن است تا 60 ميلي گرم در روز احتياج داشته باشند كه اين دوز معمولا پيشنهاد نمي شود.

عوارض جانبي:

مهم ترين عارضه جانبي آن اختلالات جنسي شامل كاهش  ميل و توانايي جنسي  انزال غيرطبيعي و عدم ارگاسم است

عوارض غيرشايع شامل : بيقراري  - تاري ديد - اغتشاش فكري - تب - تكرر ادرار - از بين رفتن هيجانات- كاهش حافظه - تغييرات در قاعدگي - راش هاي جلدي و خارش - اختلالات شير دهي

عواض با دوز هاي بالا:

سر گيجه - خواب آلودگي - تاكي كارديا - تهوع - عرق كردن - لرزش - استفراغ

تداخلات دارويي:

سيتالوپرام با داروهاي زير مي تواند تداخل اثر داشته باشد

داروهاي مهار كننده آنزيم منوآمينواكسيداز (مانند سلژلين- ايزوكربوكسازيد- پروكاربازين-ترانيل سيپرامين و فورازوليدون تا حداقل 14 روز پس از قطع مصرف هر يك از دو گروه دارو)،

الكل( مصرف الكل در افراد تحت درمان با سيتالوپرام توصيه نمي شود)-

 ضد افسردگي هاي سه حلقه اي(غلظت پلاسمايي ضد افسردگي هاي سه حلقه اي و مشتقات آنها افزايش مي يابد)-

كاربامازپين(كليرنس سيتالو پرام در اثر اينداكشن آنزيم كاربامازپين  ممكن است افزايش يابد)-

سايمتيدين(سايمتدين غلظت خوني سيتالوپرام را كاهش مي دهد )-

متوپرولول(مصرف توام با متوپرولول باعث افزايش غلظت پلاسمايي متوپرولول مي گردد)-

وارفارين(زمان پروترومبين در 5 درصد افراد كاهش مي يابد)

مصرف توام سيتالوپرام با داروي آسپيرين و شبه آسپيرين خطرخون ريزي را افزايش مي دهد

فارماكوكينتيك:

ازطر يق خوراكي جذب مي شود كه مقدار جذب شده 80 درصد تزريق وريدي است كه جذب آن تحت تاثير غذا قرار نمي گيرد.حداكثر غلظت پلاسمايي آن 4 ساعت پس از مصرف خوراكي آن ايجاد مي شود.سطح پايدار خوني آن يك هفته بعد از مصرف خوراكي ظاهر مي شود

راه اصلي متابوليزم سيتالوپرام كبدي است . حدود 10 درصد دست نخورده از طريق ادرار دفع مي شود

اتصال پروتئيني بالايي داشته و حدود 80 درصد است.  

هشدار:

مصرف توام داروهاي مهار كننده آنزيم منوآمينواكسيدازمانند سلژلين- ايزوكربوكسازيد- پروكاربازين-ترانيل سيپرامين و فورازوليدون با داروهاي مهار كننده بازجذب سروتونين مانند سيتالوپرام باعث واكنش هاي جدي و گاها كشنده مي شود  كه شامل:هايپر ترمي - بيقراري - تشنج - ناپايداريهاي اتونوميك با امكان نوسانات شديد در علائم حياتي و تغييرات سطوح مغزي مانند بيقراري شديد منجر به هزيان و كوما.

اين واكنش ها در افرادي كه تازه داروهاي مهار كننده بازجذب سروتونين مانند سيتالوپرام را قطع نموده اند و داروهاي مهار كننده آنزيم منوآمينواكسيداز راشروع نموده اند  ديده مي شود

مطالعات روي حيوانات در اثر مصرف توام اين دو گروه داروها باعث ايجاد فشارخون و برانگيخته شدن رفتارهاي هيجاني شديد مي شود.

بنابر اين پيشنهاد مي شود به فاصله زماني 14 روز اين دو گروه  داروها با هم  مصرف نگردند

اشكال دارويي :

قطره40 ميلي گرم در ميلي ليتر 

سايتهاي دارويي و پزشكي  اطلاعات دارويي  پوست و مو و زيبايي  معرفي داروي جدید داروهاي غير بيمه اي  داروهاي تخصصي  تداخلات دارويي   گياهان دارويي  دارهاي خطرناك در دوران بارداري  اختلالات وداروهاي جنسي  چاقي ولاغري و داروهاي اشتهاآور و ضد اشتها  بوي بد دهان  راهنماي تهيه داروهاي كمياب پرسش و پاسخ  نظر خواهي
  copyright2004  www.irdrug.com